Marianentrog

In dit acrylgietschilderij ontvouwt zich een onderwereld van beweging en verstilling.

Donkere, bijna zwarte dieptes worden doorsneden door turkooizen stromingen en schuimende witte accenten, als watermassa’s die langs steile wanden naar beneden glijden.

Bovenin breekt een warme goudachtige gloed door - een herinnering aan licht dat slechts zelden de diepte bereikt. De verf volgt geen vast pad maar zoekt haar eigen weg. Lagen schuiven, splijten en vloeien samen, zoals krachten in de diepste oceaantrog: onzichtbaar, immens en onontkoombaar.

MARIANENTROG verbeeldt chaos als een natuurlijke staat - niet dreigend, maar dragend - en nodigt de toeschouwer uit om zich over te geven aan wat onder het oppervlak leeft.