Permacultuur: een gedicht van Anneloes Theunisse

permacultuur.

En het is nacht
En de sterren stralen
Kerstlichtjes verlichten
Een pand aan de
Linkensweg in Oss

Zie daar
Een heuse permacultuur
Dat elkaar in stand houdt

Groot en klein
Hoog en laag
Kris kras
Door elkaar

De één wil niet zonder de ander
De ander groeit niet zonder de één
Ervaren toppen beschermen
Beginnende zaadjes
En laten hun bladeren wijken
Om hen een glimp te bieden
Van de zon

Beneden hen groeit
Een ingetogen klavertje
Dat aanbiedt zijn geluk te delen
Met de klaproos naast hem
Die uitbundig applaudisseert

Permacultuur, iedereen anders
Maar toch zo vertrouwd
Een omgeving die elkaar voedt
Geen standaard rijtjes van vijf bij vijf
Op een vierkante meter
Maar een weelderige kleurenpracht
Vol diversiteit en energie

Chaoss is een voedingsbodem
Een plek om te mogen groeien
Warmte, rust, reuring en support
Kerst is een mooi moment
Om ons opnieuw te realiseren
Wat voor een bijzondere club mensen
Er hier naast elkaar staat

Tekst: Anneloes Theunisse

permacultuur:
ethische
levens -
filosofie